सुशांतसिंह प्रकरण: सीबीआय येताच ईडी ‘बॅकफूटवर’

Sushant Singh

अभिनेता सुशांतसिंह राजपूत मृत्यू प्रकरणाचा तपास सीबीआयकडे गेल्यानंतर अंमलबजावणी संचालनालयाने ईडी मनी लॉन्डरिंग’प्रकरणी होत असलेली संबंधितांची चौकशी थांबवली आहे.सुशांतसिंह राजपूत मृत्यू प्रकरणी सीबीआयने शुक्रवारपासून तपास सुरू केला. शनिवारी व रविवारी सुशांतच्या घराच्या सखोल तपासणीसह त्याच्या सहकाऱ्यांची कसून चौकशी केली. सुशांतच्या मृतदेहाचे शवविच्छेदन केलेल्या डॉक्टरांचेही जबाब नोंदविण्यात आले. परंतु अद्याप मुख्य संशयित असलेल्या रिया चक्रवर्तीला चौकशीसाठी समन्स पाठवण्यात आलेला नाही.

सुशांतसिंह
सुशांतसिंह

रिया व तिचा भाऊ शौविक यांना समन्स पाठविणार असल्याची चर्चा दोनबदिवसांपासून आहे. त्यातच ईडीने सीबीआय येण्याआधी रिया व तिच्या कुटुंबीयांची २०-२० तास चौकशी केली. परंतु सीबीआय येताच ईडीने संबंधितांची चौकशी थांबवली आहे. यामुळेच संभ्रम निर्माण झाला आहे. सीबीआयकडून रिया व तिचे वडील इंद्रजित यांना कुठल्याही क्षणी समन्स पाठवला जाईल, असे सांगितले जात आहे. सीबीआयच्या विशेष पथकाने अंधेरीतील वॉटरस्टोन रीसॉर्टलाही भेट दिली. मृत्यूपूर्वी दोन महिने सुशांत या रीसॉर्टमध्ये थांबला होता. तेथे त्याने आध्यात्मिक धडे घेतले होते, असे सांगितले जाते. या रीसॉर्टमधील कर्मचाऱ्यांची पथकाने चौकशी केली. शवविच्छेदनावर वेळेची नोंद नाही सुशांतसिंह राजपूतच्या मृतदेहाचे शवविच्छेदन त्याच्या घरापासून दूर असलेल्या कूपर रुग्णालयात झाले होते. त्यामध्ये सुशांतचा गुदमरून मृत्यू झाल्याचे नमूद आहे. परंतु या शवविच्छेदनावर मृत्यूच्या वेळेची नोंद नाही. तसेच शवविच्छेदनाआधी कोरोना चाचणीही करण्यात आली नाही. याबाबत सीबीआयच्या पथकाने डॉक्टरांची चौकशी केली आहे.

सौंदर्यामागे वासनेचा डाव

✒सौंदर्यामागे वासनेचा डाव

आज सकाळपासुन ती खुप खुष दिसत होती. चेहऱ्यावरचा आनंद लपविण्याचा तिचा प्रयत्न चालू होता.पण मैत्रिणीच्या नजरेने ते बरोबर हेरलं होत. आणि न राहूनच सई बोलली आज कुणीतरी खुप खुष दिसत. पोर्णिमाने लाजुनच आपला चेहरा लपविला.  सई पौर्णिमाजवळ गेली अन हळूच कानात पुटपुटली . ‘कोणी साहेब बरेच खुष करुन गेलेत वाटत रात्री’ पौर्णिमा तिच्या कडे बघुन लाजली.आणि गालातल्या गालात हसून रूममध्ये गेली.सौंदर्यामागे वासनेचा डाव

रुममधल्या आरश्यात आपला चेहरा न्याहळत  खुर्चीत बसली.गालावरची केसांची बट कानामागे करत पुन्हा आपला चेहरा आरश्यात बघत राहिली. परत कानामागची बट गालावर घेत रोज छातीवरून खाली येणारा पदर आज परत परत सावरत होती.आज हा देह कोणा एकाच्या मालकीचा होईल म्हणून पुर्ण शरीर झाकत होती.

बाळाच्या रडण्याने ती भानावर आली. आरश्यातील तिची नजर बाळाच्या झोळीवर गेली.गालावर सोडलेली केसांची बट कानामागे घेत ती बाळाच्या झोळी जवळ गेली. आणि बाळाच्या निरागस चेहऱ्याकडे बघत झोळीला झोका दिला.झोक्याचा  हेलकवा लागताच बाळाने पुन्हा डोळे बंद केले. पुन्हा एकदा तिने बाळाकडे नजरेचा कटाक्ष टाकत जवळच्या भिंतीला टेकून बसली.

Saundrya mage vasnecha dav
Saundrya mage vasnecha dav

पौर्णिमा आज भुतकाळात गेली. कोठीवर येऊन पौर्णिमाला जवळ जवळ पाच वर्षे झाली होती. पण पौर्णिमाला कधी तिचा भुतकाळ आठवला नाही. आज तिचा 25 वर्षाचा भुतकाळ तिच्या बंद डोळ्यात नाचु लागला.

गावभर मजुरी करणारा तिचा बाप आणि पाटलाच्या वाड्यावर दिवसभर राबणारी तिची माय तिला आठवली.आठ वर्षे लग्नाला होऊन पण पोटाला मुल नसल्याने शेंदूर फासलेल्या दगडापासुन,तर लोकांनी सांगितलेल्या भगत बुवांकडे नवस केले होते.लग्नाला दहा वर्षे झाली नी गोड बातमी समजली. आणि पोर्णिमच्या रात्री लख्ख प्रकाशात जशी एखादी चांदणी,लख्ख चमकावी इतकी सुंदर मुलगी त्यांना झाली. सौंदर्याला  नजर लागेल इतकी रूपवान दिसणारी.तिच्या बापाने मुलीच नाव पौर्णिमा ठेवलं.

संसाराच्या वेलीवर आलेल्या फुलला जपण्यासाठी तिची माय घरातच राहत होती. आणि लेकीला डॉक्टर करायची म्हणून तिचा बाप गावभर मजुरीवर जायचा.. एक दिवस काळाचा महिमा पालटला आणि पौर्णिमेला वर्ष नाही होत तर तिचा बाप कामावर असतानाच काळाने त्यांच्यावर  घाला घातला. पोर्णिमच्या आईला तर आकाश पाताळावर कोळल्यासारखं झालं.. आज तिला तिची हंबरडा फोडणारी माय आठवली…

बापाच प्रेत घरात येताच ‘धनी’ म्हणुन गावाच्या बाहेर पर्यत आवाज जाईल इतक्या जोराने हंबरडा फोडलेली माय , पोरीला डॉक्टर करणार होता  ना धनी  त्याच्या प्रेताला  हलवून हलवून  ‘धनी परत या’ म्हणून रडणारी  माय ।। आज तिला दिसु लागली होती.

बापाला स्मशानात नेताना आणि भिरभिरत्या नजरेने तिची माय पौर्णिमेला जवळ घेऊन रडत होती. बापाच्या चितेला आग लावली गेली. चितेचा वानवा पेटला.. आणि थेट त्याचा धूर आकाशापर्यंत पोहचला.. आणि तिथुनच सुरू झाला तिच्या माईचा आणि तिच्या ‘जीवनाचा  संघर्षमय प्रवास’

तिची माय आता परत पाटलाच्या वाड्यावर कामावर जाऊ लागली. पाटलाची मुलगी पौर्णिमा पेक्क्षा थोडी लहानच होती. आईच्या बरोबर पाटलाच्या वाड्यावर जाणारी पोर्णिमा आईच्या मागे मागे फिरत पाटलाच्या पोरीचे होणारे लाड बघायची. तीच उरलं सुरलेलं दुध बिस्कीट ती खायची..पाटलाच्या पोरींचे फेकायला दिलेले कपडे ती  घरी घेऊन घालून फुटलेल्या आरश्यात परत परत बघत  आईला विचारायची ‘ आई मी पण दिसते का ग पाटलाच्या पोरीसारखी परी’ तिची आई तीला जवळ घेत सांगायची पोर्णिमा तु तर कोणत्या परी पेक्ष्या कमी नाय..तुला शिकुन मोठं डाक्टर व्हायच आहे.. मग तुला कोणी पण राजकुमार भेटल ..तेव्हा पौर्णिमेला राजकुमार कोण असतो माहीत नव्हतं. मग ती आईला विचारायाची आई राजकुमार कोण असतो ग ? आणि आई एकच सांगायची की आता तुला माहीत नाही मोठी झालीस की,माहीत होईल. आता झोप सकाळी लवकर उठाव लागेल..(सौंदर्यामागे वासनेचा डाव)

राजकुमार नक्की असतो तरी कोण? हा विचार करत पौर्णिमा झोपी  जायची.

एक दिवस अशीच तिची माय कामावर गेली असता पाटलाची बायको आणि मुलगी बाहेर गेली होती.. पाटील एकटाच घरात असताना पाटलाची वासनी नजर तिच्या मायवर जात होती.. त्याची ती नजर चुकवत तिची माय काम करत होती. काहींना काही तिच्याजवळ मागुन,पाटील तिच्या आईच्या शारीरावरून नजर फिरवत होता..खुप दिवसाने पाटलाची  मुलगी घरात नसल्याने पौर्णिमा तिच्या खेळण्याशी खेळत होती.  तिची आई किचन कडे गेली तोच पाटील ही आईच्या मागे गेला.. किचन मधुन तिच्या आईचा परत परत आवाज होता , सोडा मला नाही तर मी मालकिण बाईला सांगन. पण कधी खेळण्यातील घोड्यावर  न बसलेली पौर्णिमा तिकडे लक्ष न देता घोड्यावर बसुन खेळत होती.. आणि थोड्याच वेळात आईच्या किंकाळण्याचा आवाज आला म्हणुन पौर्णिमा किचन कडे धावली.. तिच्या आईच्या साडीला आग लागली होती. पाटील बाजूला उभाच राहून हे पाहत होता.. पौर्णिमा एकदम आईजवळ जाऊ लागली तोच पाटलांनी तिला हात पकडून लांब केलं.. ‘तुझी आई गेली’ तिची आई जिवाच्या आकांताने पौर्णिमा कडे  बघून ह्याने मला पेटवली सांगत होती.. आणि रडणाऱ्या पौर्णिमा कडे बघत मी नाही, मी नाही सांगत होता..

आई पुर्ण पेटली होती आणि पाटलांनी पोर्णिमाला सांगितलं तु कोणाला सांगितलंस तर तुला पण असच करेन .घाबरलेल्या पोर्णिमाने आज पर्यंत कोणालाच सांगितल नव्हतं.. आईबापाला पोरकी झालेली पौर्णिमा पाटलाकडेच राहू लागली..

त्याच्या मुलीची लहानसहान कामे करू लागली.. आता पौर्णिमा जशी जशी मोठी होऊ लागली तशी सगळीच काम करू लागली..पाटलाची मुलगी शाळेतून आली की तीच दप्तर ठेवण, जेवण देणं तिची सगळीच काम पौर्णिमा करु लागली..

आता पौर्णिमेला विसाव वर्ष पूर्ण झालं होतं.. ती दिवसेंदिवस रूपवान दिसत होती.. पाटलाच्या मुलीला कधी कधी तिच्या सौंदर्याचा राग ह्यायचा ..

बापासमान असलेल्या पाटलाची नजर तिच्यावर जायची .. तिला सगळ्याचा कंटाळा येत होता.. अशातच एक दिवस कोणी तरी पाटलाच्या वाड्यावर कोणी पाहुणा आला होता.. त्याची नजर पौर्णिमावर गेली आणि पाटला कडून तिची माहिती काढली… जाता जाता पाटलाला सांगुण गेला की 20हजार देईन सौदा पक्का का?

पाटलांनी मानेनेच हो केलं. आणि तो पाहुणा निघून गेला. बायकोला ही पाटलांनी समजावलं की पौर्णिमाला देऊन.. वीस हजार मिळतील पोर्णिमाने हे ऐकलं होत पण ती काही विचारू शकत नव्हती..

नक्की कसला सौदा झाला हा विचार करत पौर्णिमा झोपी गेली..

सकाळ होताच तो पाहुणा परत आला नी पाटलाच्या हातावर  वीस हजार रुपये देऊन कुठे आहे ती विचारू लागला. पाटलाची बायको पोर्णिमेचे कपडे पिशवीत भरत सांगत होती की आज पासुन तु  ह्यांच्याकडे राहायचं.. पौर्णिमाने  विचारलं का? पाटलीन बाई म्हणाली, आम्ही तरी किती पोसु तुला आणि तिची पिशवी हातात देत ती तिला बाहेर घेऊन आली.. पौर्णिमा गोधलेली होती. नक्की काय होत तिला कळत नव्हतं ती त्यांच्यासोबत जात नसतानाही ही जबरदस्ती तिला पाठवल जात होतं.. पाटलांनी तिच्याकडे पाहत एकच सांगितलं तुझ्या आईच काय झालं होतं आठवत का तुला? की आज तुला आठवण करून देऊ. शेवटी तो भयाण प्रसंग तिच्या डोळ्यासमोर आला नी गाडीत बसली.

आज पाहिल्यादा ती इतक्या चांगल्या गाडीत बसली होती. गाडी चालु झाली.

वाऱ्याची एक झुळुक तिच्या अंगाला स्पर्शून गेली.

गाडी चालवणाऱ्या पाहुण्यांची नजर आरश्यातून तिच्यावर पडत होती.. ती अजूनच अंग चोरून बसत होती.. आपण कुठे चाललोय हे विचारण्याची पोर्णिमाची हिम्मत नव्हती..

मग पाहुण्यांनीच आरश्यात बघुन सांगितलं की, घाबरु नकोस तुला आता चंदेरी दुनियेत घेऊन जातोय.. तरी पौर्णिमा गप्पच।।।

आणि गाडी वळण घेत घेत एका गल्लीतुन आत गेली. आणि एका अस्तव्यस्त चारपाच रूमच्या समोर उभी राहिली.

खुप सुंदर सुंदर मुली तिथे फिरत होत्या . कोणाचा पदर खाली येत होता तर कोणाची साडी नको तितकी वर खोचलेली. पाहुण्यानी  गाडीचा दरवाजा उघडला आणि पोर्णिमाला बाहेर येणास सांगितलं..

पौर्णिमा बाहेर येताच कोणीतरी बाई बाहेर आली.. ती  पौर्णिमेला केसापासुन पायापर्यंत न्याहळत बोलली ” वा क्या माल हें”

आणि पौर्णिमेला आत नेत तिच्या समोर पाण्याचा ग्लास पकडत म्हणाली “खुप सुंदर दिसतेस पोरी” !

संध्याकाळ होत चालली होती तरी पौर्णिमा एक शब्द ही बोलली नव्हती.. कोणी साहेबी पोशाकात,तर कोणी पिउन तर कोणी सिगारेटचे धुर सोडत पुरुष येत होते.. एक नटूनथटून येणाऱ्या मुलीकडे बघत पौर्णिमाने तिला विचारलं इथे कोण कोण राहत हे सगळेच का? ती मुलगी न बघताच म्हणाली,तु तयार हो सगळं समजेल तुला हळुहळु..

आणि ती निघून गेली.. पौर्णिमा बसूनच होती तोच ती पाणी देणारी बाई आत आली आणि पटपट तयार हो सांगत होती.. कुठे जायच आहे का?अस विचारून पौर्णिमा जागेवर  बसुन होती ..

त्या बाईचा पारा चढला तशी पौर्णिमा उठली आणि लगबगीने आरश्याजवळ जाऊन विस्कटलेले केस नीट करू लागली.. तिला बाहेर नेल..बाहेर खुप पुरुषयांचा घोळका होता..

सगळ्याच नजरा प्रत्येक नटलेल्या मुलींकडे जात होत्या..

पण प्रत्येकाच्या नजरेत फक्त पौर्णिमा भरली 100,200,500, तिच्यावर अशी बोलणी होत 1000 आली.

आणि तिला घेऊन येणारा पाहुणा त्या बाईला सांगत होता की,. आजची पहिली रात्र मला दे ना अक्का हिच्या सोबत आणि त्या बाईची चवतलेली नजर त्या पाहुण्यांवर पडली . तसा तो मागे झाला.. आणि 1000 ची बोलणी लावणाऱ्या माणसाबरोबर पौर्णिमेला आत जायला सांगितलं.. पौर्णिमा अजून गोधळून जात होती.

पण विचारण्याची हिम्मत नव्हती होत .आणि ती आत गेली  दरवाज्याची कडी लावली गेली… आणि तिच्या सौंदर्याची कळी आज एका वासनी मर्दानगीने कुचकरली.. शांत होऊन उठलेला तो माणूस तिच्या उगड्या शरीराकडे बघत आज1000 रुपये सार्थकी लागले सांगून निघुन गेला.. आणि बाहेर येणाची हिंमत नसलेली पौर्णिमा खाटेवरच रडत रडत अंग टाकून राहिली.. रात्रीच्या थकव्याने सकाळी तिला कधी झोप लागली समजलच नाही.. आणि कोणी तरी हात लावुन तिला उठवत होत तशी जागी होऊन पहाते तर एक मुलगी तिला उठायला सांगत होती.. तशी ती उठून बसली.

ती मुलगी बोलली माझं नाव सई . पौर्णिमा अस्ताव्यस्त कपडे नीट करत तीला विचारते हे रात्री आलेले परत आज ही येतील का ? सई पटकन उठून बोलली हो.. ‘रोज नवीन नवीन’येतील.

आणि आवरून घे सांगून निघुन गेली. दुखणाऱ्या अंगाला खाटेवर झटका देत ती उठून बसली.. आणि आवरून घेतल..जवळ जवळ तीन वर्षे लोटली.. पौर्णिमा आई झाली.. कोणाचं आहे, कोण असेल ह्याचा बाप अस रोज तिला तीच मन विचारायचं त्यात रडणाऱ्या बाळाला बघत अक्का राग राग करायची..तिला ओरडून ओरडून सांगायची कोणाजवळ करून ह्याला जन्म दिलास? हे ऐकून ऐकून आणि रोज येणाऱ गिहृइक आणि बाळाच्या रडण्याचा त्रास तिला असह्य होत होता..

रात्रीच असच एक गिहृइक साहेबी कापडात आणि सुटाबुटात आलं होत. पहिल्यादीच आलेलं दिसत होतं..पौर्णिमाच्या मादक आदेकडे  बघत रात्रीचे वाटतील तितके देईन..

पौर्णिमा त्यांच्या बरोबर आत गेली .. तोच बाळाच्या रडण्याचा आवाज तिच्या कानावर आला .. तीच मन त्या आवजाने बेचैन झालं.. ती पटकन आवरा साहेब बाळ रडत सांगुन खाटेकडे गेली.. तिच्या मनाची  अवस्था त्यांनी ओळखली . तिच्या हाताला पकडून ते म्हणाले तु खुप रूपवान आहेस बाळाला घे जा ..उद्या परत येईन,तेव्हा तुला नी तुझ्या बाळाला कायम घेऊन जाईन..

ती साहेबांच्या चेहऱ्याकडे बघत म्हणाली ‘खरच साहेब’आणि साहेब  मानेनेच हो करत निघून गेला..”हाच असेल का माझा राजकुमार आईने सांगितलेला”  हा हाच असणार ती पटकन हसत बाळाच्या रडण्याने भूतकाळातुन बाहेर आली.. आज बाळाने रडू नये म्हणुन त्याला पटकन झोळीतून काडून घेतलं त्याला दुध पाजत कधी रात्र होते वाट पाहत होती.

जशी जशी रात्र होत होती तशी ती लाजरीमुजरी होत होती परत परत आरश्याजवळ जाऊन पदर नीट करत होती. आज साडी जास्तच जमिनीवर लोळेल इतकी खाली नेसली होती.. बाळाकडे बघत पुन्हा पाजू का म्हणजे  रडणार नाही हा विचार करत होती.. गिर्हाईकांची येण सुरू झालं होतं..  बाळाला झोका देत बाहेर नजर टाकत होती.. साहेब म्हणजे आईने सांगितलेला राजकुमार कधी येईल म्हणून परत परत खिडकीतून बाहेर नजर टाकत होती.. परत परत तिला अक्का आवाज देत होती पण पौर्णिमा बाळ जाग आहे म्हणून खोट बोलत होती.. अक्काचा पारा चढत होता पण साहेब येतील की नाही म्हणुन तिचा जीव कासावीस होत होता.. तोच कोणी तरी आलं..  या साहेब  अक्काचा आवाज पौर्णिमाच्या कानावर पडताच ती खिडकीतून आधाश्यासारखी बघु लागली.. माझ्या  आईने सांगितलेला राजकुमारच आहे म्हणुन बाळाच्या अंगावरच नीट करत . बाळाच्या गालावर गोड पापी देत .आपल्याला राजकुमार घेऊन जाईल.. साडी सारखी  करत ती बाहेर गेली साहेबाची नजर तिच्यावर पडताच ती लाजली..पोर्णिमाकडे पाहतच तो अक्काला पाहिजेत तितके पैसे सांगून आत येऊ लागला.. पौर्णिमा मनात विचार करत होती,आज का बोलणी केली. आज तर मला नि माझ्या बाळाला घेऊन जाणार आहेत ना?? पण काही न बोलता ती आत गेली.. ती आज कालच्यापेक्ष्या सुंदर दिसते .. सांगुन साहेब तिला लाजवत होते. आणि अजुन अजुन तिच्या चेहऱ्यावरची लाली चढत होती..आणि आज जणु काही पाहिल्या रात्रीचा आनंद घेत हाच तो राजकुमार मनात विचार करत होती..

वासना
सौंदर्या मागे वासनेचा डाव

शांत झालेला त्याचा तो मर्दानी देह तिच्यापासून दुर झाला . अंगावरचे कपडे घालत खुप खुष केलस सांगत होता.. तु खरच पोर्णिमेच्या रात्री चमकणारी चांदणी आहेस.. तशी ती लाजुनच उठली आणि बाजुला पडलेली साडी घालत साहेबांच्या समोर जाऊन उभी राहिली.. त्याच्याकडे   लाजरा कटाक्ष टाकत साहेब तुम्ही माझे राजकुमार.. लहानपणी माझ्या आईने सांगितलेला राजकुमार मोठी झाल्यावर समजला कोण असत ते. त्याचा तिने घेतलेला हात त्यांनी जोरात हिसकावून टाकला आणि रागाने म्हणाला ,कोण राजकुमार?????  पौर्णिमाच मन भरून आल आणि ती म्हणाली,तुम्ही ।। तुम्ही आज मला नी बाळाला घेऊन जाणार ना..

तोच तो लांब होऊन म्हणाला,रात्री सांगितलेलं विसर..कोठीवर काम करणारी बाई तु .. तुझा कोणी राजकुमार नसेलच.. इथे येणारे फक्त आपली वासना शांत करण्यासाठी येतात.. तु कितीही सुंदर असली तरी घरी नेणारा कोणी राजकुमार येणार नाही इथे ही कोठी आहे कोठी,कोण्या राजकुमारिचा राजवाडा नाही की, कोणी तुला घेऊन जाणारा राजकुमार येणार इथे…. तु सुंदर आहेस पण वासनेने भरलेल्या शरीराची आग विझवणारी तु कोठेवाली आहेस…तिने त्याचा  हात हातात घेत ला,साहेब हे तुम्ही खोटं बोलता ना ?? त्यांनी तिच्या हाताला जोरात हिसका देत दरवाज्याकडे जात सांगितलं ‘तुझा कोणी राजकुमार नाही’ आणि  दरवाज्या नको तितक्या जोरात बंद करून निघून गेला..त्याच्या पाटमोऱ्या जाणाऱ्या शरीराकडे बघत ती म्हणाली ‘नसेल कधी माझा राजकुमार’  खांद्यावरून खाली आलेल्या पदराला तिला नीट करावासा वाटला नव्हता .. तिला एकच आठवत राहील वासनेने भरलेल्या शरीराची आग शांत करणारी तु, तुझा कोणी राजकुमार नसेल ।।।।।

विस्कटलेली साडी घेऊनच ती बाळाकड निघून गेली।।

 

🌺✒अनामिक✒🌺

।।प्रशाली घरत।।

आयुष्य तिच्या शिवाय पूर्ण नाही आई

Aai var marathi kavita

Marathi kavita

आयुष्य तिच्या शिवाय पूर्ण नाही💐
जन्मदाता आईला अमूल्य वाटते
तिच्या बाळाचे पाहिले हसू
किती अस्मरणीय क्षण
असतो तो नाही का…???

त्याच्या त्या खेळण्या बागडण्यात
जणू ती तीच बालपणच जगत असते
आणि त्याच्या पडण्याने इजा तिला होत असते
वेगळीच माया असते आईची नाही का…???

त्याचे ते बोबडे बोल किती गमतीदार असतात
आणि ही भाषा त्याची फक्त आईला कळते
अडचणीच्या वेळी तीच त्याला सावरते
किती प्रेमळ असते आई नाही का…???

 marathi kavita aai
marathi kavita aai

त्याच ते धावत येऊन तिला बिलंघण
तिच्या हाती बोट ठेऊन फेरफटका मारणं
किती आगळा वेगळा अनुभव
असतो तो नाही का…???

पण आता या सगळ्या गोष्टींच
विस्मरण झालय त्याला
तिला मिळणार थोडसं सु:ख
पण पाहवत नाही त्याला,

 marathi kavita aai
marathi kavita aai

त्याच्या समोर तो आणि
आहे त्याच आयुष्य
तो तिला दुःखी ठेऊन फक्त
स्वतःच सु:ख पाही
त्याला कोण समजवणार
आयुष्य तिच्या शिवाय पूर्ण नाही…
आयुष्य तिच्या शिवाय पूर्ण नाही…
✍देवेंद्र आंबेकर
(7350545939)

आमच्या इतर कविताही वाचा:

नको जाउस प्रिये

जालीम झाल्या राती प्रिये : मराठी कविता

वेड्या मना : मराठी कविता

ghe kushit marathi song

marathi poem paus

Marathi poem paus

marathi poem paus latest marathi poem

आला आला पाऊस आला

पाऊस आला मला भेटण्याला

आला आला पाऊस आला

मला भेटण्याला….

मेघ गरजले धाय मोकळून

आभाळातल्या दगडी लोटून

हिरवे डोंगर आले अंगणी

सुसाट वारा फिरे रिंगणी

दाही दिशांना लोटून आला

मला भेटण्याला….||१||.

आला आला पाऊस आला मला भेटण्याला

Marathi poem paus
Marathi poem paus

हे तुम्हाला आवडेल : स्वप्नाच्या पलीकडे एक काटेरी वाट

          आठमाहीची प्रतीक्षा संपली

          आज देहाने कस्तुरी सांडली

          इथे तिथे मी चिर फाटलेली

          स्पर्शाने तुझ्या आज सांधली

          सुवास माझा घेऊन आला

          मला भेटण्याला…..||२|| आला आला…पाऊस आला मला भेटण्याला

हि कविता तुम्हाला आवडेल : बघ ना 

येण्याने तप्त श्र्वास उडवले

तृप्तीने अमृत आत जिरवले

कुजबुज बीजांची पडली कानी

आनंदाने सारे गाती गाणी

हिरवे जन्म देण्या आला

मला भेटण्याला…….||३||आला आला…पाऊस आला मला भेटण्याला

दर्द भरी कविता : मोहब्बत का जनाजा

या विश्वाला ओढ तयाची

तुझ्या न् माझ्या मिलनाची

तुझ्या विना ही सृष्टी अपुरी

अर्धांगिनी मी तुझी अधूरी

सर्वाआनंद जुळवून आला

मला भेटण्याला…..||४||

आला आला पाऊस आला

मला भेटण्याला…….

दुसरी कविता  : नावाची शेती 

नावाची शेती

भुमी फाडीतं फोडीतं

चाले नांगर वाडीतं

दाणा जन्मघ्याया पुन्हा

गाडी मातीच्या ओटीतं

 

कूस उजवी उजवी

हळू उसवून माती

दिसे हिरवेगार मनं

हसे डुलणारी पाती

 

रोपे टोचिता टोचिता

हाती चिखल मातीत

खत घाली भावनांचे

येई पालवी जोमात

 

पीकं निंदता कापता

ताठ लक्ष्मीच्या ठायी

उभ्या जगाचा पोशिंदा

लवे दहावेळा पायी

 

जरी हरी घरभरी

बारमाही गाळी घाम

तरी मिळे पोटापुरी

उरे काहीनाही दाम

 

असे शेती त्याचे नाम

असे शेती त्याचे नाम

कवी : भालचंद्र पाटील 

जर तुमच्याकडे स्वता: लिहिलेल्या कविता असतील तर आम्हाला नक्की पाठवा आपण त्या आपल्या वेबसाईट वर आणि युटूब वर ऑडीओ  स्वरूपात त्याचबरोबर लेखी स्वरूपात प्रदर्शित करू.कविता या स्वरचित असाव्यात पुढील नंबर वर आपण कविता पाठवू शकता त्याच बरोबर आपला युटूब च्यानेल सब्स्क्राइब करा सर्व कविता ऐकण्यासाठी  ९६६५३७३७३९

नवीन मराठी वेब सिरीज साठी आम्हाला मदत करण्यासाठी तुम्ही तुमच्या इच्छे प्रमाणे पैसे पाठवून आम्हाला मदत करू शकता.वेबसाईट वरील सर्व कविता,चित्रपट ,मनोरंजन,देश विदेशातील घडामोडी जाणून घेण्यासाठी नोटिफिकेशन ऑन करा आणि मिळवा सगळ्यात आधी नोटिफिकेशन.

you will like to read,because our containt is unique,however people are trying to read best containt,but they dont findon web portal,because its not possible to get it on website.

saint Dnyaneshwar संजीवन समाधीचे रहस्य

Saint dnyaneshwar maharaj

ज्ञानेश्वर माऊलींच्या संजीवन समाधीचे रहस्य? ( saint dnyaneshwar)

Saint dnyaneshwar maharaj
Saint dnyaneshwar maharaj

1972 चा काळ अंधश्रद्धा निर्मुलनवाल्यांचा होता.त्या वेळी त्यांची दृष्टी पडली माऊलींच्या समाधी वर,संजीवन समाधी म्हणजे काय हे समजुन न घेता त्यांनी डायरेक्ट आळंदी गाठली
त्यावेळी झालेली सविस्तर घटना थोर शास्त्रज्ञ आर एन शुक्ल यांनी सांगितली ती अशी त्यावेळी वारकरी सांप्रदायाची थोर व्यक्ती ह.भ.प मामासाहेब दांडेकर हे होते त्यांनी शुक्ल साहेबांना फोन केला आळंदीची समाधी उखडण्यासाठी काही अंधश्रद्धा निर्मुलन चे लोक येत आहेत,त्यांचे असे म्हणणे आहे कीजर संत ज्ञानेश्वरांनी जिवंत समाधी घेतली तर ते शरीर रूपाने जिवंत असतील किंवा त्यांच्या शरीरातील हाडे तरी सापडतील मामासाहेबां समोर खुप मोठा प्रश्न पडला होता.यांना रोखायचे कसे त्यावेळी शुक्ल साहेब यांनी मामासाहेबांना सांगितले माऊली पाहुन घेतील.दुसरा दिवस उजाडला सकाळीच दोन अडिचशे माणसांचा ट्रक पुण्याहुन आळंदीला जाणार आहेत असे समजल्या वर त्यांच्या अगोदर मामासाहेब दांडेकर व शास्त्रज्ञ शुक्ल साहेब आळंदीला पोहचले होते.शुक्ल साहेबांनी सोबत तीन मीटर्स घेतले होते. त्यातला एक होता गीगरम्यूलर काऊंटर त्यातएक्सरे अल्फा, गॅमा, बीटा नावाचे जे किरण किंवा उर्जा असते ते एखाद्या ठिकाणी आहेत की नाहीत हे शोधून काढु शकतो.

saint dnyaneshwar
saint dnyaneshwar

ते मीटरवर दाखवले जाते. त्याला गीगरम्यूलर स्किंटीलेशन काऊंटर असे नाव आहे.तो संत ज्ञानेश्वर महाराजांच्या समाधी पासून सहा फुट अंतरावर ठेवला.दुसरा मीटर ज्याला थर्मिस्टर बोलोमीटर म्हणतात. तो घेतला होता. त्याने अल्ट्राव्हायोलेट इन्फारेड आहेत की नाही हे पहाता येते.तो ही मीटर समाधी जवळ ठेवला.तिसरा फ्रिक्केन्सी मीटर रडार हा मीटरही त्या ठिकाणी ठेवला.तोपर्यंत अंधश्रद्धावाली मंडळी डाॅक्टर,दोन तीन इंग्लीश माणसे, घोषणा देतच मंदिरा पर्यंत पोहचली.सर्व जमावाला दाराजवळच मामांनी थांबवले आणि सांगितले समाधी बद्दल आम्ही जे सांगतो तो प्रयोग करा.आणि मग तुमचे काम करा.तो पर्यंत शुक्ल साहेबांनी समाधी झाकण्यासाठी तीन वेष्टणे आणली
होती.एक जस्ताचे,एक पितळेचे आणी एक लोखंडाचे.

शुक्ल साहेब त्या कार्यकर्त्यांना म्हणाले या ठिकाणी तीन मीटर्सही ठेवले आहेत.समाधी वर एकेक झाकण टाकून मीटरवर काय दिसते ते पाहावयाचे आहे. तुम्ही पहाल त्यावेळी आम्ही येथे थांबणार नाही. बाहेर थांबू.
त्यांच्यातील दहा बारा प्रमुख मंडळी पुढे आली. त्यांना गाभा-यात घेतले आणि त्यांना माहिती देऊन मामा व शुक्ल साहेब गाभा-याबाहेर निघुन आले. आम्ही सांगितल्या प्रमाणे त्यांनी प्रयोग करून पाहिला.
लोखंडी, पितळी, जस्ताचे आवरण काढल्यावर एकच ठराविक रिडींग मीटर दाखवायचे. आत कोणी नसल्याने काटा हलविण्याचा प्रश्न चनाही. त्या लोकांन पैकी कोणी मीटरला हात लावत नव्हते मग काटा रिडींग का दाखवीत आहे.
रिडींग दाखविणारे चैतन्य स्फुरणस्पंदने कोठून येत आहेत असा गहन प्रश्न अंधश्रद्धा निर्मुलन वाल्यांना पडला. यामध्ये कसलाच जादुटोणा हातचलाखी नव्हती हे त्यांच्या लक्षात आले.

शास्त्रीय भाषेत हे प्रयोग त्यांना करून दाखविल्यावर त्यांच्या लक्षात आले संजीवन समाधी म्हणजे काय? हे जेव्हा त्यांना समजावून सांगितले तेव्हा त्यांच्या लक्षात आले की या ठिकाणी निश्चित पणे चैतन्य आहे.उर्जा आहे,स्पंदने आहेत,म्हणून च त्यांचा आलेख मीटर्सवर जाणवतो. चैतन्य दिसत नसले तरी त्याचे अस्तित्व असते. क्ष किरण दिसतनसले तरी त्यांचे अस्तित्व नाकारू शकत नाही.तसेच संत ज्ञानेश्वरांची संजीवन समाधी आहेच त्यांचे अस्तित्व मनुष्यच काय विज्ञान सुद्धानाकारू शकत नाही. वैज्ञानिक दृष्टीकोनाने सर्व अंधश्रद्धा निर्मुलनाच्या कार्यकर्त्यांचा संभ्रम दुर झाल्या नंतर ही सगळी मंडळी दर सहा महिन्याला समाधी च्या दर्शनाला येवु लागली. तीन परदेशी नागरिकां पैकी एकाने स्वताला आळंदीला वाहून घेतले.

पुन्हा कधीच कुणी माऊलींवर आक्षेप घेण्याचे धाडस केले नाही. वारकरी सांप्रदायाचे अध्वर्यु ह.भ.प. मामासाहेब दांडेकरांनी आलेल्या सर्व अंधश्रद्धा निर्मुलनाच्या सदस्यांना पुन्हा एकदा संजीवन समाधी म्हणजे काय हे समजुन सांगताना म्हणाले एखाद्या साधु संत संजीवन समाधी घेतो, तेव्हा योगशास्त्राप्रमाणे तोपंचमहाभूतात्मक होतो. शरीर पृथ्वी आप तेज वायु आकाश या पंचमहाभूतांपासून तयार झालेले आहे. जेव्हा तो संजीवन समाधीत उतरतो तेव्हा तो सजग असतो. समाधीत बसल्यावर व्यक्ती निर्विकल्प होते. निर्देही होते याचा अर्थ त्याच्या शरीरातील पृथ्वी आप तेज वायु हे जे भाग असतात ते बाहेरच्या ब्रम्हांडातील पृथ्वी आप तेज वायु आकाश यात एकरूप होऊन जातात. त्यामुळे समाधी च्या जागी काहीही शिल्लक रहात नाही.
रामकृष्णहरि. ……….!!!

आमचे इतर लेख वाचा :

शेतकऱ्या च्या मुलाला दिल्ली मध्ये अवार्ड

वशाट,फड,भैरु ची १२ व्या प्रतिबिंब नॅशनल शॉर्ट फिल्म फेस्टिवल मध्ये बाजी

Taka tak टका टक मुव्ही ट्रेलर

taka tak Presenting the Official Trailer of Array.

Releasing on 28th June 2019

Cast – Prathamesh Parab, Ritika Shrotri, Abhijit Amkar, Pranali Bhalerao, Bharat Ganeshpure, Pradeep Patwardhan, Ananda Karekar & Umesh Bolke

A Film By Milind Zumber Kavde

Produced By Om Prakash Bhatt, Sujay Shankarwar, Ravi Bahri , Inderjeet Singh, Ajay Thakur, Dhananjay Singh Masoom & Rabindra Chaubey

Story & Screenplay – Ajay Thakur, Milind Zumber Kavde

Dialogues – Sanjay Navgire

DOP – Hazarath Shaik (Vali)

Music – Varun Likhate

Lyrics – Jai Atre

Singers – Anand Shinde, Shruti Rane

Project Head – Kishore Kumar Sharle

Original Background Score – Abhinay Jagtap

Executive Producer – Narendra Mudholkar

Editor – Pranav Patel

Costume Designer – Megha Jakate

Art Director – Rajesh Maruti Sapte

Choreographers – Rahul-Sanjeer

Action – Rakesh Patil

VFX – Harkirat Singh

PR – Ajay Pandirkar

Marketing Director – Sunny Bakshi (VRG Media)

Visual Promotions – Mandar Shailesh Pimple (Humming Bees)

Taka tak full movie
Taka tak

Publicity & Digital Campaign – Vizual Junkies

वशाट,फड,भैरु ची १२ व्या प्रतिबिंब नॅशनल शॉर्ट फिल्म फेस्टिवल मध्ये बाजी

Phad maharashtrian folk art

12 Th Pratibimb National Short Film Festival,Ahmednagar.
“Best Director- Yogesh Baban Gadage.”

“Best Film – Vashat-The Cannibal.”

Vashat
Vashat-The Cannibal

गेली सहा वर्ष चित्रपट सृष्टी मध्ये धडपडतोय,या स्पर्धेच्या युगात स्वत:ला अपडेट हि करतोय जस जमेल तस आणि जे येइल ते काम प्रामाणिक पणे करायच. हा एक फंडा माझ्या टिम चा आहे.
आम्ही नक्कीच कुठे काहि शिकलेलो नाही पण अनुभवाने आणि संघर्षाने आम्हाला खुप काही शिकवल आहे.अनुभव,चुक आणि झालेल्या चुका सुधरवणे हाच खरा आमचा गुरु आहे.
याच फळ हि आम्हाला मिळाल.१२ व्या प्रतिबिंब नॅशनल शॉर्टफिल्म फेस्टिव्हल मध्ये “वशाट” या दिग्दर्शन केलेल्या फिल्म ला “बेस्ट फिल्म” आणि “बेस्ट डायरेक्टर” हे पुरस्कार मिळाले.

Phad maharashtrian folk art
Phad maharashtrian folk art

खर सांगायच तर तेच तेच विषय पुन्हा रंगवून आपली मराठी चित्रपट सृष्टी काळी पडली आहे. मराठी सिनेमा हा जगात गाजावा हि प्रामाणिक इच्छा पण ” वशाट ” आपल्या भारतीय मराठी सिने सृष्टीला पचेल अस वाटत नाही. अजुन किती दिवस आपण तेच तेच घासणार आहोत माहित नाहि.
प्रतिबिंब ची सर्व टिम तिथला स्टाफ फारच अप्रतिम आणि मेहनती आहेत.वशाट चे निर्माते अनुप ढेकणे आणि डॉ.संतोष पोटे यांचे हि अभिनंदन.डॉ.संतोष पोटे सारखे हौशी,उत्साही,आणि सिनेमा सृष्टी मधील अभ्यास असलेले निर्माते मराठी सृष्टीला लाभले तर खुप प्रयोगशील काम करता येइल.
परिक्षक म्हणून “६३ वा राष्ट्रीय पुरस्कार विजेते “औषध” या लघुपटाचे दिग्दर्शक अमोल देशमुख आणि “फिल्म ॲन्ड टेलिव्हिजन इन्स्टिट्यूट ऑफ इंडिया ” मधुन सिनेमेटोग्राफि केलेले व भारती विद्यापीठ मध्ये असिस्टंट सिनेमेटोग्राफी प्रोफेसर म्हणुन कार्यरत असणारे सचिन सोनवणे,लाभले. खऱ्या अर्थाने ” वशाट ” परिक्षकाना पचल कारण हे फक्त अभ्यासु आणि मराठी सिनेमाकडे वेगळे पणाने बघणाऱ्यानाच पचु शकत.त्यांनी आमच्या मेहनतीला न्याय मिळवुन दिला त्या बद्दल त्यांचे आभार.
वशाट व्यतिरीक्त स्पर्धे मध्ये अनेक चांगले चांगले लघुपट आणि माहितीपट पहायला मिळाले.
*माहिती पटा मध्ये धनंजय खैरनार दिग्दर्शित “फड” ला उत्कृष्ट माहितीपटाचा पुरस्कार मिळाला.
त्याच बरोबर,पॅंप्लेट,मांजा,मौन,ताजमहाल,
पिपाण्या,प्रॉंन्स,अलर्टबा,द- ड्रेनेज, विकल,असे लघुपट पहाण्यासारखे होते.

स्टुडंट्स कॅटेगरी मध्येमानसी देवधर दिग्दर्शित “भैरु”या लघुपटाला बेस्ट फिल्म हा पुरस्कार मिळाला.

हे झाल महोत्सवा विषयी आता मला माझ्या सहकाऱ्यांचे आभार मानलेच पाहिजेत. दिग्दर्शक म्हणून सिनेमाची सांगड घालताना सिनेमेटोग्राफर हा तितकाच हुशार असावा लागतो आणि श्रीनिवास गायकवाड च्या रुपात तो मला मिळालेला आहे.इतक्यात काय आम्हि माना टाकणार नाहि. मराठी चित्रपट सृष्टीला पुन्हा लख लख चंदेरी दुनिया बनवायच आमच स्वप्न आहे आणि ते आम्ही सगळे मिळुन पूर्ण करु.
वशाट मधील सर्व टेक्निकल टिम चे व कलाकारांचे मनापासुन खुप खुप आभार.

©® योगेश बबन गाडगे.

लेखक – दिग्दर्शक – अभिनेता.

Official Teaser 2.0 Rajanikanth Akshay kumar 2018

Unleashing the Official Teaser of our Magnum Opus “2.0”

Starring Rajinikanth, Akshay Kumar, Amy Jackson in lead;

Music Composed by A R Rahman & Directed by Shankar.

#2Point0 #2Point0Teaser #LycaProductions #Rajinikanth #AkshayKumar #ARRahman #Shankar Lyca Productions presents “2.0” -Team

2.0- Cast : ‘Superstar’ Rajinikanth, Akshay Kumar, Amy Jackson & Others

Written & Directed by S. Shankar

Produced by Subaskaran

Music: A. R. Rahman

Cinematographer: Nirav Shah

Editor: Anthony

Art: T Muthuraj Sree Ramakrishna | V Srinivas Mohan | Rif Dagher | Resul Pookutty | Mary E Vogt | Kenny Bates | Nick Powell | Steve Griffin | Silva | Legacy Effects | Double Negative | Quantum FX | Bosco | Rocky | Anantha Sriram | Bhaskara Bhatla

Music on Lyca Music

Hitting Silver-Screens on Nov 29th 2018

Boyz 2 Official Teaser New Marathi Movies 2018 5th Oct

Boyz Are Back..!! Watch teaser trailer of new Marathi Movie of 2018 “Boyz 2 बॉईज २”. Movie Directed by Vishal Sakharam Devrukhkar. This Time Boyhood Turns To Adulthood And Things Become Hard..!! Sure you will love it.

Movie In Cinemas 5th October 2018

Movie Credits: Eros International & Everest Entertainment in Association with Avadhoot Gupte Present A Supreme Motion Pictures Pvt. Ltd. Production

Directed by : Vishal Sakharam Devrukhkar

Produced by :Lalasaheb Shinde, Rajendra Shinde & Sanjay Chhabria

Starring: Sumant Shinde, Parth Bhalerao, Pratik Lad, Onkar Bhojane, Soham Kalokhe, Sayli Patil, Shubhangi Tambale, Akshata Padgaonkar, Yatin Karyekar, Amitriyan Patil, Pallavi Patil, Rohit Chavan, Jaywant Wadkar, Sharvari Jamenis, Ajit Sidhaye, Kishori Ambiye, Ritika Shrotri Movie

Written by: Hrishikesh Koli

Music by   : Avadhoot Gupte

boyz 2
boyz 2